HANNA BORATYŃSKA
absolwentka PWST
Hanna Boratyńska - absolwentka PWST im. L. Solskiego w Krakowie. Debiutowała rolą Hester w „Sercach w matni” na scenie Teatru Powszechnego w Łodzi. Po okresie łódzkim, kiedy to podziwiała ją publiczność Teatru Powszechnego i Teatru im.Jaracza przeniosła się do Katowic. Pierwszy raz pojawiła się w Zabrzu grając gościnnie (była bowiem uznaną aktorką Teatru Śląskiego) rolę Łuki w „Żołnierzu i Bohaterze”.
Teatr Nowy okazał się
Teatr Nowy okazał się jednak jej przystanią na długie lata. Do dziś nie używa określenia Teatr Nowy, tylko zawsze „mój Teatr” – gdzie kreując wielkie postacie kobiece, osiąga sukcesy artystyczne. Taka była Ruth w „Niemcach” czy Dona Beatriz w „Niewidzialnej kochance”, role, które powstały już po związaniu się na stałe z zabrzańską sceną. Dianę w „Fantazym” wymarzyła sobie, zdając egzamin do szkoły teatralnej i prezentując przed komisją monolog z tej sztuki.
Diana
”Diana to wielka rola, którą w spektaklu Teatru Nowego indywidualnie i wrażliwie ujmuje Hanna Boratyńska (…) bardzo pięknie i w przejmujący sposób mówi słynny monolog…” pisał Wojciech Natanson w „Teatrze” (1974).
Nina
Ninę Zarieczną w „Mewie” uważała za jedną z najtrudniejszych, ale i najpiękniejszych postaci literatury dramatu, i właśnie w Zabrzu odniosła sukces, grając ją z ogromnym wewnętrznym żarem.
Hania
Hanna Boratyńska zawsze uważana była za aktorkę o wspaniałych warunkach. Jej obecność na scenie , to nie tylko sposób poruszania się, gest, znakomite wyczucie kostiumu czy stylu. Jej kobiety skupiają na sobie uwagę z chwilą wejścia i prawdę o własnym wnętrzu odsłaniają przez cały czas trwania przedstawienia.
Są wiarygodne
Są wiarygodne i wielowymiarowe. Mają w sobie ów nieuchwytny, a tak ważny dla teatralnej prawdy, rys tragicznego rozdarcia i rozpaczy, jaki nosimy w sobie, stając wobec sytuacji bez wyjścia. W recenzjach „Domu lalki”, w którym grała Norę, podkreślano jej powściągliwość, będącą wyrazem bólu i przerażenia, ale także wielkiej godności wewnętrznej. Grając tytułową rolę w „Balladynie” „nasyciła ją nie tylko okrucieństwem, ale także jej kobiecymi emocjami, ślepą miłością i wreszcie zapętleniem w świecie zbrodni, które ją upajały, ale dusiły jak pospolita zmora”. Podobnie przekonująco pokazała w „Szaleństwie” metamorfozę zakompleksionej starej panny, którą ożywia miłość, ale która w tej miłości spala się w jakiś szczególnie bolesny sposób.
Fizycy
W „Fizykach” bardzo wyraziście stworzyła portret Doktor Zhand – kobiety ułomnej, smutnej i pokonanej przez los, a przez to zgryźliwej, agresywnej i destrukcyjnej.
Warsztat aktorski
Warsztat aktorski Hanny Boratyńskiej można określić dwoma słowami – znakomity i wszechstronny . Doskonale kreuje role królewskie (Elżbieta w „Ryszardzie III”, Klementyna w „Zapomnieć o Herostratesie” ), komediowych arystokratek, (Podstolina w „Fircyku w zalotach” i Starościna w „Powrocie Posła” ), elegantek z wielkiego świata (Juliasiewiczowa w „Moralności Pani Dulskiej” i Jadwiga w „Klubie Kawalerów”). Posiada umiejętność prowadzenia zarówno finezyjnego dowcipnego dialogu (Elmira w „Mężu i Żonie”, Lulu w „Skizie”, Shila w „Wszystko jest względne”, Dobrójska w „Ślubach panieńskich”; Panna Olive Harriet Smythe w „Podwójnej rezerwacji”) jak również wydobywania rubasznego humoru z takich postaci jak Frozyna w „Skąpcu” czy Tadrachowa w „Dulska – Musical”.
Potrafi przekonać widzów
Potrafi przekonać widzów do swoich portretów kobiet ułomnych , smutnych, pokonanych przez los , a przez to czasem zgryźliwych, agresywnych i destrukcyjnych. Bardzo lubi stworzone przez siebie postacie z dramatów S.Mrożka – Eleonorę w „Tangu”, Panią w „Pieszo” i Brunę w „Serenadzie”. Ceni zaś przede wszystkim pełną radość tworzenia, poczucia zespołowości, pracę z koleżankami i kolegami przy budowaniu spektakli .
"Zasłużony kulturze..."
Hanna Boratyńska odznaczona została Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009).
Jubileusz
W roku 2010 Hanna Boratyńska obchodzić będzie Jubileusz 50-lecia pracy artystycznej.
Nagrody i wynagrodzenia
Nagrody i wyróżnienia :
1975 - Srebrna Maska
1976 – Srebrna Maska
1980 – Złoty Krzyż Zasługi
1981 – Złota Odznaka „Zasłużony w rozwoju woj.katowickiego”
1984 – Zasłużony Działacz Kultury
1994 – Nagroda Prezydenta Miasta Zabrze w Dziedzinie Kultury
2000 – Medal im. Mariana Mikuty (Towarzystwo Kultury Teatralnej)
2009 - Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009).
Na deskach Teatru Nowego w Zabrzu Hannę Boratyńską oglądać możemy w spektaklach:
DAWNO TEMU DZIŚ
DZIADY cz. II
GORĄCE LATO W OKLAHOMIE
PÓŁ ŻARTEM, PÓŁ SERCEM
ŹRÓDŁO
HANNA BORATYŃSKAabsolwentka PWST
Hanna Boratyńska - absolwentka PWST im. L. Solskiego w Krakowie. Debiutowała rolą Hester w „Sercach w matni” na scenie Teatru Powszechnego w Łodzi. Po okresie łódzkim, kiedy to podziwiała ją publiczność Teatru Powszechnego i Teatru im.Jaracza przeniosła się do Katowic. Pierwszy raz pojawiła się w Zabrzu grając gościnnie (była bowiem uznaną aktorką Teatru Śląskiego) rolę Łuki w „Żołnierzu i Bohaterze”.
Teatr Nowy okazał się
Teatr Nowy okazał się jednak jej przystanią na długie lata. Do dziś nie używa określenia Teatr Nowy, tylko zawsze „mój Teatr” – gdzie kreując wielkie postacie kobiece, osiąga sukcesy artystyczne. Taka była Ruth w „Niemcach” czy Dona Beatriz w „Niewidzialnej kochance”, role, które powstały już po związaniu się na stałe z zabrzańską sceną. Dianę w „Fantazym” wymarzyła sobie, zdając egzamin do szkoły teatralnej i prezentując przed komisją monolog z tej sztuki.
Diana
”Diana to wielka rola, którą w spektaklu Teatru Nowego indywidualnie i wrażliwie ujmuje Hanna Boratyńska (…) bardzo pięknie i w przejmujący sposób mówi słynny monolog…” pisał Wojciech Natanson w „Teatrze” (1974).
Nina
Ninę Zarieczną w „Mewie” uważała za jedną z najtrudniejszych, ale i najpiękniejszych postaci literatury dramatu, i właśnie w Zabrzu odniosła sukces, grając ją z ogromnym wewnętrznym żarem.
Hania
Hanna Boratyńska zawsze uważana była za aktorkę o wspaniałych warunkach. Jej obecność na scenie , to nie tylko sposób poruszania się, gest, znakomite wyczucie kostiumu czy stylu. Jej kobiety skupiają na sobie uwagę z chwilą wejścia i prawdę o własnym wnętrzu odsłaniają przez cały czas trwania przedstawienia.
Są wiarygodne
Są wiarygodne i wielowymiarowe. Mają w sobie ów nieuchwytny, a tak ważny dla teatralnej prawdy, rys tragicznego rozdarcia i rozpaczy, jaki nosimy w sobie, stając wobec sytuacji bez wyjścia. W recenzjach „Domu lalki”, w którym grała Norę, podkreślano jej powściągliwość, będącą wyrazem bólu i przerażenia, ale także wielkiej godności wewnętrznej. Grając tytułową rolę w „Balladynie” „nasyciła ją nie tylko okrucieństwem, ale także jej kobiecymi emocjami, ślepą miłością i wreszcie zapętleniem w świecie zbrodni, które ją upajały, ale dusiły jak pospolita zmora”. Podobnie przekonująco pokazała w „Szaleństwie” metamorfozę zakompleksionej starej panny, którą ożywia miłość, ale która w tej miłości spala się w jakiś szczególnie bolesny sposób.
Fizycy
W „Fizykach” bardzo wyraziście stworzyła portret Doktor Zhand – kobiety ułomnej, smutnej i pokonanej przez los, a przez to zgryźliwej, agresywnej i destrukcyjnej.
Warsztat aktorski
Warsztat aktorski Hanny Boratyńskiej można określić dwoma słowami – znakomity i wszechstronny . Doskonale kreuje role królewskie (Elżbieta w „Ryszardzie III”, Klementyna w „Zapomnieć o Herostratesie” ), komediowych arystokratek, (Podstolina w „Fircyku w zalotach” i Starościna w „Powrocie Posła” ), elegantek z wielkiego świata (Juliasiewiczowa w „Moralności Pani Dulskiej” i Jadwiga w „Klubie Kawalerów”). Posiada umiejętność prowadzenia zarówno finezyjnego dowcipnego dialogu (Elmira w „Mężu i Żonie”, Lulu w „Skizie”, Shila w „Wszystko jest względne”, Dobrójska w „Ślubach panieńskich”; Panna Olive Harriet Smythe w „Podwójnej rezerwacji”) jak również wydobywania rubasznego humoru z takich postaci jak Frozyna w „Skąpcu” czy Tadrachowa w „Dulska – Musical”.
Potrafi przekonać widzów
Potrafi przekonać widzów do swoich portretów kobiet ułomnych , smutnych, pokonanych przez los , a przez to czasem zgryźliwych, agresywnych i destrukcyjnych. Bardzo lubi stworzone przez siebie postacie z dramatów S.Mrożka – Eleonorę w „Tangu”, Panią w „Pieszo” i Brunę w „Serenadzie”. Ceni zaś przede wszystkim pełną radość tworzenia, poczucia zespołowości, pracę z koleżankami i kolegami przy budowaniu spektakli .
"Zasłużony kulturze..."
Hanna Boratyńska odznaczona została Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009).
Jubileusz
W roku 2010 Hanna Boratyńska obchodzić będzie Jubileusz 50-lecia pracy artystycznej.
Nagrody i wynagrodzenia
Nagrody i wyróżnienia :
1975 - Srebrna Maska
1976 – Srebrna Maska
1980 – Złoty Krzyż Zasługi
1981 – Złota Odznaka „Zasłużony w rozwoju woj.katowickiego”
1984 – Zasłużony Działacz Kultury
1994 – Nagroda Prezydenta Miasta Zabrze w Dziedzinie Kultury
2000 – Medal im. Mariana Mikuty (Towarzystwo Kultury Teatralnej)
2009 - Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009).
Na deskach Teatru Nowego w Zabrzu Hannę Boratyńską oglądać możemy w spektaklach:
DAWNO TEMU DZIŚ
DZIADY cz. II
GORĄCE LATO W OKLAHOMIE
PÓŁ ŻARTEM, PÓŁ SERCEM
ŹRÓDŁO
|
TEATR NOWY w ZABRZU
41-800 Zabrze
Plac Teatralny 1
tel.: 032 271 54 93
e-mail: organizacja@teatrzabrze.pl
TEATR NOWY w ZABRZU
41-800 Zabrze
Plac Teatralny 1
tel.: 032 271 54 93
e-mail: organizacja@teatrzabrze.pl
Wydarzenia:
Teatr:
41-800 Zabrze
Plac Teatralny 1
tel.: 032 271 54 93
e-mail: organizacja@teatrzabrze.pl
