godz. 20:00, Teatr im. A. Węgierki w Białymstoku

 

 

Reżyseria i opracowanie muzyczne – Piotr Ratajczak
Scenografia i kostiumy - Matylda Kotlińska
Adaptacja – Piotr Rowicki
Ruch sceniczny - Arkadiusz Buszko
Konsultacje autorskie - Marcin Kącki
Inspicjent - Jerzy Taborski


  
Dramat
90 minut
 
 
obsada:

JUSTYNA GODLEWSKA-KRUCZKOWSKA
ALEKSANDRA MAJ
BERNARD BANIA
RAFAŁ OLSZEWSKI
PAWEŁ PABISIAK (GOŚCINNIE)
PIOTR SZEKOWSKI
MICHAŁ TOKAJ (GOŚCINNIE)

  • biaa_5biaa_5
  • biaa_3biaa_3
  • biaa_2biaa_2
  • biaa_8biaa_8
  • biala_5biala_5
  • biaa_6biaa_6
  • biala_1biala_1
  • biaa_7biaa_7

 

19 października /środa/ godz. 20:00, 

Kopalnia Sztuki ul. Hagera 41 w Zabrzu,

Teatr im. A. Węgierki w Białymstoku

 

Punktem wyjścia do przedstawienia „Biała siła, czarna pamięć” jest książka – zbiór reportaży Marcina Kąckiego. Nie jest to jednak adaptacja, wierne przeniesienie bohaterów i sytuacji zebranych przez dziennikarza. W spektaklu inspirujemy się historiami i ludźmi. Nie przedstawiamy ich jeden do jednego. Uruchamiamy wyobraźnię. Tworzymy nowe osoby i nowe możliwe lub niemożliwe zdarzenia.

Książki, która nas zainspirowała nie traktujemy jako prawdy objawionej.
Nikogo nie osądzamy i nie oceniamy. Przedstawiamy racje, przyglądamy się postawom i stawiamy pytania, na przykład takie, co my zrobilibyśmy wtedy? Co my powiedzielibyśmy młodemu neofaszyście malującemu na murze ten dziwny znak, o którym miejscowy prokurator napisał „symbol szczęścia”. A może to wszystko nieprawda. Medialny spisek. Nagonka. Może Białystok to nie jest stolica antysemityzmu i kibolskich porachunków, ale naprawdę miasto pełne miłosierdzia, perła wschodu, Wersal, wielokulturowa, otwarta, zielona i przyjazna metropolia. Może tak. A może nie. W teatrze nie powinno być łatwych pytań ani tym bardziej łatwych odpowiedzi.