Teatr Nowy w Zabrzu - 41-800 Zabrze, Pl. Teatralny 1 ZAPRASZAMY

Przesłanie Stanisława Bieniasza

Festiwal Dramaturgii Współczesnej "Rzeczywistość przedstawiona" służy prezentacji utworów literatury dramatycznej, powstałych po 1989r. utworów, stanowiących próbę uchwycenia dynamicznych zjawisk i procesów społecznych ostatnich lat oraz ich wpływu na człowieka.

Rok 1989 był cezurą w historii świata. Wydarzenia ówczesne siłą rzeczy wywarły największy wpływ na państwa, które tak jak Polska wydostały się ze sfery wpływów sowieckich i odzyskały pełną suwerenność, lecz przełom 1989 r. posiadał znaczenie globalne - nagle przestał istnieć świat bipolarny, a powstał wielobiegunowy. W wielu krajach zaczęło powstawać społeczeństwo wielokulturowe, podczas gdy w innych odrodził się nacjonalizm. Wzrosło znaczenie podstawowych praw człowieka w stosunkach międzynarodowych, lecz równocześnie zakończenie konfrontacji systemów spowodowało pojawienie się tendencji do rezygnacji z funkcji państwa opiekuńczego. Na Górnym Śląsku, w regionie ulegającym w ostatnich, latach najgłębszym przeobrażeniom strukturalnym, społecznym i kulturowym, jak w soczewce skupiają się wszystkie problemy okresu po 1989, który w istocie był ostatnim rokiem wieku panowania systemów totalitarnych, a równocześnie pierwszym rokiem epoki pluralizmu we wszystkich dziedzinach życia. To właśnie Górny Śląsk musi ulec najgłębszym przemianom, by sprostać wyzwaniom nowych czasów. Konieczność ta, która niesie z sobą wiele zjawisk trudnych i bolesnych, jest równocześnie ogromną szansą zarówno dla tego regionu, jak i - ze względu na jego skalę - dla całego kraju. W regionie tym bodaj najbardziej charakterystycznym miastem jest Zabrze - "najbardziej śląskie ze śląskich miast", które płaci bardzo wysoką cenę za przeobrażenia ekonomiczne i społeczne. Miejsce festiwalu najnowszej dramaturgii nie jest więc sprawą przypadku, lecz wynika z głębokiej potrzeby lepszego zrozumienia własnych problemów.

Biografia Stanisława Bieniasza
dramaturg, prozaik, reżyser, publicysta. Urodził się w roku 1950 w Pawłowie, osadzie na dawnej granicy polsko – niemieckiej, przyłączonej po wojnie do Zabrza. Do pisarstwa doszedł przez dziennikarstwo. Debiutował w 1977 roku monodramem „Hotel pod Konfesjonałem”. W następnych trzech latach napisał kilka sztuk , z których część nagrodzona została na konkursach dramaturgicznych i wystawiona w teatrach oraz telewizji. Do najważniejszych pozycji tego okresu należą: „Hałdy”, „Urlop zdrowotny”, „Czerwone słoneczko” i „Stary portfel”. Na krótko przed wprowadzeniem stanu wojennego wyjechał do Niemiec, gdzie spędził prawie trzynaście lat, współpracując jako publicysta i autor z Radiem Wolna Europa oraz redakcją polską Deutschlandfunk. Napisał w tym czasie kilka sztuk i słuchowisk oraz kilkadziesiąt opowiadań („Ostry dyżur”, „Londyn 1984” i „Podanie o zezwolenie na życie”, „Gliwice 1991”) oraz trzy powieści: „Ucieczka „ (Warszawa 1991), „Podejrzenie” i „Rekonstrukcja” (Poznań 1991). Po kilku latach do swego dorobku prozatorskiego dołożył kolejne dwie powieści „Sponsor i jego autor” (Katowice 1995) oraz „Niedaleko Kőnigsallee” (Katowice 1997) . W 1994 nakręcono jego serial TV „Spółka rodzinna”. Do najważniejszych sztuk napisanych w latach dziewięćdziesiątych, z których od połowy dekady część sam wyreżyserował , należą: „Biografia”, „Pora zbiorów’ oraz „Senator”. Ostatnimi utworami dramatycznymi ukończonymi u progu nowego tysiąclecia były: „Transfer” i „Naczelnik”. Był założycielem i prezesem Regionalnego Towarzystwa Polsko – Niemieckiego z siedzibą w Gliwicach. W ostatnich latach życia pełnił funkcję radnego i przewodniczącego Komisji Kultury i Sportu w Zabrzu. Pomysłodawca Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” obywającego się w Zabrzu od 2000 roku. Zmarł w roku 2001 w Zabrzu. Pośmiertnie Premier RP uhonorował go Złotym Krzyżem Zasługi. Pośmiertnie przyznano mu również Nagrodę Prezydenta Zabrza oraz Honorową Nagrodę im. Wojciecha Korfantego. To był jeden z najbardziej utalentowanych współczesnych Ślązaków. Wielka, odważna osobowość, ale też postać bardzo tragiczna -mówił o autorze "Transferu" Kazimierz Kutz, który reżyserował dla Teatru TV głośny "Stary portfel".